P R O J E C T   2 0 0 2     S J A P O O !

> Terug Terug  > Track1 1  > Track2 2  > Track3 3  > Track4 4  > Track5 5  > Track6 6  > Track7 7  > Track8 8  > Track9 9  > Track10 10
> Track11 11  > Track12 12  > Track13 13  > Track14 14  > Track15 15  > Track16 16  > Track17 17  > Track18 18 

1. Plovi, plovi


Plovi:
 Volkslied uit Dalmatië
Plovi, plovi douboko yé moré,
Anko anschitzé, Doucho i sretzé moyé.
 Spelevaren, varen, over de diepe zee
Anne, Anneke, mijn ziel en mijn hart.
Tvoyé oko ko moré douboko,
Anko anschitzé, Doucho i sretzé moyé.
 Jouw ogen zijn zo diep als de zee
Anna, Anneke, mijn ziel en mijn hart.

2. Vuprem oci



Het gebied Medjimorje is het noordelijkste en kleinste gewest in Kroatië. Het is begrenst door de rivieren Drava en Mura. Het gebied was eens het land van de hoge adel van Kroatië, maar in de loop van de geschiedenis kwam het onder Hongaars bestuur. Met de onafhankelijkheid van de Balkanstaten van het Oostenrijks-Hongaars keizerrijk in 1918, behoorde het opnieuw tot Kroatië.

In de afgelopen eeuw wisselden de machthebbers elkaar af: Joegoslavië, Hongarije en nu deel van Kroatië. Ondanks de vele oorlogen is Medjimorje één van de meest ontwikkelde en mooiste regio's.


Vuprem oci:
 Traditional uit Kroatië
Muziek: V. Zganec
Vuprem oci, vuto nebo visoko,
tam já vidim svetle zvezde igraju.
 Wanneer ik mijn ogen richt op het hemelgewelf
zie ik haar schitteren als sterren.
Medjimorje, kak si lepo zeleno,
cveticem si ti meni obgràjéno.
 Medjimorje, je bent zo groen en zo mooi
als je mij verschijnt in je bloemenkleed.

3. Adieu foulards



In het lied wordt een allusie gemaakt op de juwelen gedragen in de Antillen: de halskettingen van goud en de traditionele kledij uit madras. Madras is een stof van zijde en katoen, origineel afkomstig van de stad Madras in India. De kleuren zijn zeer levendig. Deze stof wordt zeer vaak gebruikt voor kleding in de Antillen.

Echter het meest essentiële is de hoofddoek. De wijze waarop deze geknoopt wordt, spreek de werkelijke taal van het hart:

  • 1 knoop: mijn hart is vrij
  • 2 knopen: mijn hart is toevertrouwd aan iemand, maar je kan je kans proberen
  • 3 knopen: ik ben een getrouwde vrouw
  • 4 knopen: mijn hart is onbegrensd, er is plaats voor velen

    • Het lied is geschreven in de folkloristische stijl van het doudouisme. 'Doudou' is een koosnaampje uit de Antillen, meestal aan een vrouw gegeven.


    Adieu foulards, adieu madras:
    		 Guadeloupe
    Creools
    Adiue foulards, adieu madras,
    adieu grains d'or, adieu colliers choux,
    doudou anmwen i ka pati,
    élas, élas, sé pou toujou.
    		 Vaarwel sjaals, vaarwel madras,
    vaarwel goud en halskettingen,
    mijn geliefde vertrekt,
    helaas, helaas, 't is voor altijd,
    Bonsou misyé le gouvènè,
    mwen vini fè on ti pétisyon,
    pou mandé ou lotoriza syon,
    lésé doudou an mwen ban mwen.
    		 Goeiedag mijnheer de gouverneur,
    ik kom u een verzoekschrift overhandigen
    om je te vragen mijn geliefde te laten gaan.
    Mademoiselle c'est bien trop tard,
    doudou aou ja anbaké,
    batimanla ja si labwé,
    byento i ké aparéyé.
    		 Mevrouw, 't is al te laat,
    het bevel is al getekend
    Uw geliefde is al ingescheept,
    weldra zal hij onderweg zijn.

    4. Bigin lontan



    De beguine is onze muziek, onze mooiste rijkdom.
    Hoewel ze doorheen de tijden is veranderd,
    en nog steeds evolueert,
    blijft ze haar waarde behouden.
    Daarom moeten we de beguine bewaren,
    voor altijd, voor eeuwig.
    Onze wortels zullen we nooit vergeten.

    'Bigin lontan' is een traditioneel volkslieduit de Franse Antillen. De taal van het lied is Creools, verwant aan het Frans. De biguine is dansmuziek afkomstig uit Martinique en was vooral populair in de jaren 20. Het is een combinatie van ritmische elementen uit Afrika en Europeese melodieë en teksten. Deze muziekvorm bevat weleens satire en sociaal protest in zich. Er bestaan ook beguinedansen die een versmelting zijn van Franse salondansen met de Afrikaanse stijl. In 1920-1930 waren deze dansen in Europa erg in, mede door de deelname van soldaten uit MArtinique aan WO I.


    Bigin Lontan:
    Creools, uit Guadeloupe
    Tekst: Marinales
    Muziek: Livrat
    Arrangement: Trussardi
    Bigin mizik a péyila,
    sé bigin, pli bèl richès an nou.
    Bigin wi sé mizik an nou
    é sé pousa fo nou gadé y toujou, toujou.
    Refrein:
    Bigin bigin, lontan lontan,
    fo sa diré lontan lontan.
    mwen vini fè on ti pétisyon,
    Bigin bigin, lontan lontan,
    fo pa sa janmé disparèt.
    Tini ka di sa démodé,
    tini dòt ki di sa dépassé.
    Magré tousa ki ka chanjé,
    sé biginla ki tout valè a péyila.
    Mizik tou jou ka évolué,
    nou osi i fo nou progrésé.
    Janmé fo pa nou oubliyé,
    rasin an nou bigin an nou toujou, toujou.

    5. Fatou Yo



    Fatou yo si diadialano
    Fatou fay fay fatou
    Fatou olement n'dio
    Fatou yo si diadialano

    Boutoumbele boutombele boutoumbele
    Oh mamy sera, oh mamy cas, boutoumbele.

    Jia cana canfa boulo di foyer jouerola
    Sodia so, sodia, sodia, ina Gambia

    Coco ina co, son yango.

    'Fatou yo' is een klein meisje dat in Senegal opgroeit. Ze houdt van dansen met de andere jongens en meisjes in het dorp, en droomt van zingen met baby olifantjes en girafjes. De jongens en meisjes zingen en dansen, de lucht hangt vol met de geur van de eerste verliefdheid, ...

    Het lied is een 'sikko', een dans waarbij de deelnemers achter elkaar op een lijn bewegen en hun handen in de lucht steken, ofwel het middel vasthouden van de persoon die voor hen staat. De naam van de dans komt van de asikos of sikkos, de tam-tams die de dans begeleiden.

    Dit Senegalees volkswijsje is tot ons gekomen in de versie van Toure Kunda, een Senegalees broederpaar dat enorm populair is in Frankrijk en in Afrika. Hun liederen mengen verschillende stijlen en zijn gezongen in de vele talen die Senegal en de omliggende landen rijk is.


    6. Unodisbom



    Unodisbom:
    		 Xhosa, Zuid-Afrika
    Arrangement: M. Hamilton
    Unodisbom u' duke ne' nkomo zam,
    Emfana ndin' bath' uphambene na?
    		 Unodisbom is met zijn kudde verdwenen.
    Ze zeggen dat hij gek is.
    Sofika litshona,
    Sofika sizebenza.
    Latsho na ilanga,
    Latsho n' ezintabeni.
    		 We zullen bij zonsopgang komen en werken.
    De zon komt op in de bergen.

    7. For the beauty


    Tekst: F. S. Pierpoint
    Muziek: John Rutter

    For the beauty of the earth,
    For the beauty of the skies,
    For the love which from our birth,
    Over and around us lies,
    Over and around us lies:
    Lord of all, to thee we raise
    This our joyful hymn of praise.

    		 For the beauty of each hour,
    Of the day and of the night,
    Hill and vale and tree and flower,
    Sun and moon and starts of light,
    Sun and moon and starts of light:
    Lord of all, to thee we raise
    This our joyful hymn of praise.
    For the joy of the human love,
    Brother, sister, parent, child,
    Friend on earth, and friends above,
    For all gentle thoughts and mild,
    For all gentle thoughts and mild:
    Lord of all, to thee we raise
    This our joyful hymn of praise.

    		 For the perfect gift of Thine,
    To our race so freely given,
    Graces human and devine,
    Flowers of earth and buds of heaven,
    Flowers of earth and buds of heaven:
    Lord of all, to thee we raise
    This our joyful hymn of praise.

    8. Vegetaciones


    Vegetaciones

    		 Vegetaties
    A LAS tierras sin nombres y sin números
    bajaba el viento desde otros dominios,
    traía la lluvia hilos celestes,
    y el dios de los altares impregnados
    devolvía las flores y las vidas.

    		 IN DE oorden zonder naam noch getal
    streek de wind uit andere landen neer,
    trok de regen hemelse draden,
    en de god van de doordrenkte altaren
    gaf de bloemen en de levens terug.
    En la fertilidad crecía el tiempo.

    		 In de vruchtbaarheid groeide de tijd.
    El jacarandá elevaba espuma
    hecha de resplandores transmarinos,
    la araucaria de lanzas erizadas
    era la magnitud contra la nieve,
    el primordial árbol caoba
    desde su copa destilaba sangre,
    y al Sur de los alerces,
    el árbol trueno, el árbol rojo,
    el árbol de la espina, el árbol madre,
    el ceibo bermellón, el árbol caucho,
    eran volumen terrenal, sonido,
    eran territoriales existencias.

    		 De jacaranda lichtte schuim
    uit transmariene schitteringen op,
    de araucaria met zijn stekelige lansen
    was de macht tegen de sneeuw,
    de belangrijkste mahonieboom
    distilleerde bloed uit zijn kruin,
    en ten zuiden van de lorken,
    de donderboom, de rode boom,
    de doornenboom, de moederboom,
    de vermiljoenen ceibo, de rubberboom,
    zij waren aards volume, geluid,
    ze waren territoriale existenties.
    Un nuevo aroma propagado
    llenaba, por los intersticios
    de la tierra, las respiraciones
    convertidas en humo y fragancia:
    el tabaco silvestre alzaba
    su rosal de aire imaginario.
    Como una lanza terminada en fuego
    apareció el maíz, y su estatura
    se desgranó y nació de nuevo,
    diseminó su harina, tuvo
    muertos bajo sus raíces,
    y luego, en su cuna, miró
    crecer los dioses vegetales.
    Arruga y extensión, diseminaba
    la semilla del viento
    sobre las plumas de la cordillera,
    espesa luz de germen y pezones,
    aurora ciega amamantada
    por los ungüentos terrenales
    de la implacable latitud lluviosa,
    de las cerradas noches manantiales,
    de las cisternas matutinas.
    Y aun en las llanuras
    como láminas del planeta ,
    bajo un fresco pueblo de estrellas,
    rey de la hierba, el ombú detenía
    el aire libre, el vuelo rumoroso
    y montaba la pampa sujetándola
    con su ramal de riendas y raíces.

    		 Een nieuw voortgedreven aroma
    vulde, door de scheuren
    der aarde, de ademteugen
    in rook en geur veranderd:
    de wilde tabak verspreidde
    zijn rozestruik van denkbeeldige lucht.
    Als een lans in vuur beland
    verscheen de maïs, en zijn gestalte
    zaaide zich uit en werd opnieuw geboren,
    verspreidde haar meel, had
    doden onder zijn wortels,
    en zag dan, in zijn wieg,
    de vegetale goden groeien.
    Plooi en extensie, verstrooide
    het zaad van de wind
    op de pennen van de bergkam,
    dik licht van kiemen en tepels,
    blinde aurora gevoed aan de borst
    van de aardse zalven van de
    ontembare regenachtige breedtegraad
    van de gesloten nachtelijke bronnen,
    van de ochtendlijke citernes.
    En nog in de vlakten
    als lagen van de planeet
    onder een kille sterrendorp
    hield de koning van het gras, de ombu,
    de vrije lucht, de ruisende vlucht tegen
    en teelde de pampas, en onderwierp het
    met zijn tak van teugels en wortels.
    América arboleda,
    zarza salvaje entre los mares,
    de polo a polo balanceabas,
    tesoro verde, tu espesura.

    		 Amerika bomenrijk,
    wilde distel tussen de zeeën,
    van pool tot pool balanceerde je,
    groene schat, je dichtheid.
    Germinaba la noche
    en ciudades de cáscaras sagradas,
    en sonoras maderas,
    extensas hojas que cubrían
    la piedra germinal, los nacimientos.
    Útero verde, americana
    sabana seminal, bodega espesa,
    una rama nació como una isla,
    una hoja fue forma de la espada,
    una flor fue relámpago y medusa,
    un racimo redondeó su resumen,
    una raíz descendió a las tinieblas.

    		 De nacht ontkiemde
    in steden van heilige schilen,
    in sonoor hout,
    uitgestrekte bladeren die
    de kiemsteen, de geboorten bedekten.
    Groene baarmoeder, Amerikaanse
    zaadsavanne, rijkelijke tafel,
    een tak werd geboren als een eiland,
    een blad had de vorm van een zwaard,
    een bloem was lamp en medusa,
    een tros rondde zijn samenvatting,
    een wortel daalde neer in de mist.

    PABLO NERUDA: dichter-politicus
    Pablo Neruda werd geboren op 12 juli 1904 in Chili als zoon van een treinconducteur. Op 13-jarige leeftijd publiceert hij al zijn eerste gedichten en proza. Vanaf 1921 studeert hij Franse literatuur in Santiago en wordt prof. Hij krijgt veel publicaties en poëzierecitals op zijn naam. Vanaf 1927 werkt hij als diplomaticus. In 1941 start zijn politieke carrière als lid van de Chileense communistische partij. In 1946 leidt hij de verkiezingscampagne van Gonzalez Videla, die na zijn verkiezing tot president een anticommunistische dictator blijkt te zijn. Pablo Neruda reageert met een discours in de senaat dat de bekende titel van Emile Zola "J'accuse" draagt. Bijna wordt hij gearresteerd en hij vlucht naar het buitenland. Zijn ballingschap in Europa leidt hem naar Rusland, Polen, Hongarije en Italië. Hij verblijft ook in India en Mexico. Daar ontstaat in 1950 zijn Canto General, geschreven in zijn ondergedoken bestaan. Het werk is meteen verboden in Chili.

    In dat jaar krijgt hij ook, samen met Pablo Picasso, de Internationale Prijs voor de Vrede. In 1952 keert hij terug naar Chili. Enkele jaren later steunt hij de verkiezingscampagne van Salvador Allende die presidentskandidaat was.

    Na Allendes verkiezing wordt hij ambassadeur in Frankrijk. Daar ontmoet hij Mikis Theodorakis.

    In 1971 ontvangt hij de nobelprijs voor literatuur. In 1972 keert hij terug naar Chili waar hij met triomf in Santiago onthaald wordt.

    Op 11 september 1973 wordt Salvador Allende vermoord door de groep rond Pinochet en de CIA. Neruda's huis in Santiago wordt verwoest en zijn boeken worden verbrand. Neruda sterft op 24 september 1973 aan leukemie. Zijn begrafenis wordt , ondanks de vele politie-escortes, een protestmanifestatie tegen de fascistische terreur. In 1974 zal zijn autobiografie posthuum verschijnen.

    CANTO GENERAL
    Een continent en zijn volk: opkomen voor waardering, strijd tegen onrecht
    Canto General telt 342 gedichten. Daarin beschrijft Pablo Neruda de geboorte van het Latijns-Amerikaanse continent en de geschiedenis van allen die er zijn geboren en er leven. Hij brengt een hulde aan zijn continent zodat de inwoners bewust kunnen worden van zijn schoonheid. Maar hij beschrijft terzelfdertijd ook de mensen die er lijden en er strijden tegen de onderdrukkers, tegen zij die de mensen en de rijkdom van de natuur uitbuiten. Dit geeft zijn werk een universeel karakter. De beschrijving van schoonheid én een scherpe aanklacht ineen.

    Zijn poëzie spreekt met machtige metaforen en met een vloedgolf van beelden en ritmes over het universum temidden waarvan de mens leeft. De mens wordt beschreven als een element van de natuur; hij haalt er zijn kracht uit maar zal tegelijkertijd ook onder natuurelementen lijden. De relaties tussen de mens en de natuur worden op die manier symbool en model voor de relaties tussen mensen: harmonie en onderdrukking.

    Toen hij in 1971 de nobelprijs kreeg, werd zijn Canto omschreven als "het Amerikaanse dichtwerk dat leven geeft aan de armen en aan de dromen van een continent en waardoor een continent bewust wordt van haar waarde"

    Pablo Neruda heeft het grootste deel van dit werk geschreven toen hij op de vlucht was na zijn beschuldigingen tegen de Chileense president-dictator Gonzalez Videla. In die omstandigheden is de Canto General een vorm van weerwraak geworden tegen alle onderdrukkende krachten, van de conquistadores tot de dictators. Maar het is ook een groot lied van solidariteit met de onderdrukten: de mijnwerkers, de indianen, de arme boeren.

    De Canto General is op muziek gezet door Mikis Theodorakis, een man met dezelfde idealen als Neruda. De muzikale bewerking straalt dan ook hetzelfde elan en evenveel intensiteit uit als de poëzie van Neruda. Niet alles is op muziek gezet, dat zou teveel geweest zijn. Theodorakis koos de gedichten met de hulp van Allende. Je kan ze onderverdelen in verschillende thema's. Vooreerst zijn er de gedichten die het ontstaan van het continent, de vegetatie, de vogels en de dieren evoceren: Vegetaciones, Vienen los pajaros, Algunas bestias. Andere getuigen van de onderdrukking en de exploitatie van Latijns-Amerika: La United Fruit Co en Amor America. Los Libertadores en America Insurrecta, Lautaro, Sandine en Emilio Zapata zijn dan weer strijd –en bevrijdingsliederen. Zijn politieke overtuiging drukt hij uit in Voy a vivir en A mi partido.
    In het hart van de gezongen Canto staat het Requiem dat Theodorakis voor Neruda geschreven heeft.

    Mikis Theodorakis over het onstaan van zijn Canto General:
    "In 1971 ben ik naar Chili vertrokken op uitnodiging van de regering van Salvador Allende. In leefde daar in ballingschap en ik was voorzitter van het patriotisch front tegen de dictatuur in Griekenland. Het Chileense volk boeide mij sterk. Ze staan dicht bij het Griekse volk wat hun karakter en temperament betreft. In Chili vond ik mijn tweede vaderland. Na een concert in Valparaiso stelde een groep van Chileense componisten mij enkele partituren voor . Zij hadden werk van Neruda op muziek gezet. Ik beloofde hen dat ik een muzikale interpretatie van de Canto General zou maken. Ik vertelde over mijn plannen aan Salvador Allende. Aangezien ik geen letter Spaans sprak wou hij mij graag helpen en duidde hij met een potloodje de mooiste gedichten aan In Parijs begon ik aan de eerste twee gedichten: Amor America en Vegetaciones. Op reis aan de Middellandse Zee schreef ik verder maar eens terug in Parijs lag er teveel ander werk te wachten. In die periode kwam Yannis Didilis naar Parijs wonen en hij werd de dirigent van mijn orkest. Yannis was iemand die mijn muziek heel goed interpreteerde. We namen samen mijn werk door. Toen ik aan de Canto General kwam, vroeg hij mij wat ik ermee van plan was. "Niets", zie ik, "ik heb momenteel te veel werk." "Wel", zei Yannis," dan zal ik daarop werken met de zangers en jouw orkest, want hier ligt jouw meesterwerk."

    De Canto General zal geleidelijk aan groeien. Op vraag van Neruda worden nog andere gedichten toegevoegd. De eerste versies worden opgevoerd begin de jaren 70. Theodorakis zal met zijn orkest een rondreis door Latijns-Amerika maken in 1973. In Chili zullen ze echter niet meer welkom zijn. We zijn immers in het jaar van de moord op Allende.

    De definitieve versie van de Canto komt er vanaf 1974. Het wordt een arrangement met koor, 2 piano's, 3 gitaren, een contrabas, 6 percussionisten, 3 bouzoukis (vervangbaar door 3 fluiten). In 1981 is het werk klaar.

    Mikis Theodorakis heeft zijn Canto opgedragen aan Yannis Didilis. Zonder hem was het werk er misschien nooit gekomen...

    9. Something inside


    Tekst: Labi Siffre
    Muziek: Labi Siffre

    Something inside so strong
    I know that I can make it
    Though you're doing me wrong, so wrong
    You thought that my pride was gone... oh no
    There's something inside so strong
    Something inside so strong

    Something inside so strong (1987) is geschreven voor de zwarte gemeenschap van Zuid-Afrika, ten tijde van de apartheid, en voor alle slachtoffers van onrecht. Arme mensen aan de rand van de maatschappij in vele landen, namen het aan als hun lijflied. Labi Siffres muziek getuigt van zijn gevecht voor erkenning en hulp voor de machtelozen. Tegenwoordig concentreert hij zich op het schrijven. Met zijn geladen poëzie, dikwijls verbonden met zijn homofiele geaardheid en Afrikaanse afkomst, probeert hij mansen tot een opener wereldbeeld te brengen.

    The higher you build your barriers, the taller I become.
    The farther you take my rights away, the faster I will run.
    You can deny me, you can decide to turn your face away.
    No matter 'cause there's...
    Refrein
    Something inside so strong.
    I know that I can make it.
    Though you're doing me wrong, so wrong.
    You thought that my pride was gone, oh no.
    There's something inside so strong.
    Oh,something inside so strong.
    Strofe 2
    The more you refuse to hear my voice, the louder I will sing.
    You hide behind walls of Jericho, your lies will come tumbeling.
    Deny my place in time, you squander wealth that's mine.
    My light will shine, so brightly it will blind you, because there's...
    Refrein
    Something inside so strong.
    I know that I can make it.
    Though you're doing me wrong, so wrong.
    You thought that my pride was gone, oh no.
    There's something inside so strong.
    Oh, something inside so strong.
    Strofe 3
    Brothers and sisters, when they insist we're just not good enough,
    when we know better, just look them in the eyes and say:
    We're gonna do it anyway. We're gonna do it anyway.
    Refrein
    Something inside so strong. I know that I can make it.
    Though you're doing me wrong, so wrong.
    You thought that my pride was gone, oh no.
    There's something inside so strong.
    Oh, something inside so strong.
    Tussenspel
    Strofe 4
    Brothers and sisters, when they insist we're just not good enough,
    when we know better, just look them in the eyes and say:
    We're gonna do it anyway.
    We're gonna do it anyway.
    We're gonna do it anyway.
    We're gonna do it anyway.
    Because there's...
    Refrein
    Something inside so strong.
    I know that I can make it.
    Though you're doing me wrong, so wrong.
    You thought that my pride was gone, oh no.
    There's something inside so strong.
    There's something inside so strong.
    Coda
    I know that I can make it.
    Though you're doing me wrong, so wrong.
    You thought that my pride was gone, oh no.
    There's something inside so strong.
    Oh, something inside so strong
    Oh, something inside so strong
    Oh, something inside so strong

    10. Pick a bale of cotton



    Deze Negro Spiritual vindt zijn oorsprong bij de zwarte slaven uit het Amerika van de achtiende en negentiende eeuw, en is als het ware een ritmisch protestdeuntje om het hoofd te kunnen bieden aan de zware arbeid op de katoenvelden. De Bale uit het lied, moet met een korrel zout worden genomen, aangezien één persoon onmogelijk deze hoeveelheid zou kunnen dragen. Pick a bale of cotton is één van de zogenaamde bluessongs die ooit op plaat is opgenomen.

    Ten tijde van het presidentschap van George Washington lanceerde de katoennijverheid een ware migratie naar het Zuiden. Gedurende de volgende decennia werd het zogenaamde 'Cotton Kingdom' opgericht. Van Carolina, waar rijst en tabak gedurende lange tijd de voornaamste landbouwproducten waren geweest, tot Louisiana, waar voorheen eerder de suikerproductie een vooraanstaande plaats innam, rezen katoenplantages als paddestoelen uit de grond. Mede daardoor kende de slavernij een groet opgang. Afschaffing van de slavernij en bevrijding van de zwarten werd pas bekomen met de Amerikaanse burgeroorlog eind achttiende eeuw.

    Jump down turn around,
    Pick a bale of cotton,
    Got to jump down, turn around,
    Pick a bale a day.

    O, Lordy! Pick a bale of cotton!
    O, Lordy! Pick a bale a day!

    Hot sun, pick all day.
    You got the hot sun overhead,
    Pick a bale of cotton,
    Hot sun overhead, pick a bale a day.

    Cool earth, pick all day.
    You got the cool earth at your feet,
    Pick a bale of cotton,
    Cool earth at your feet, pick a bale a day.

    O, Lordy! Pick a bale a day!
    O, Lordy! Pick a bale a day!

    You got to jump down, turn around,
    Pick a bale a day.
    Pick a bale of cotton all the day!

    11. O Nkembo, o likolo


    Muziek: Abbé J.P. Makemba
    Arrangement: Edgar Vayemba
    Refrein:
    Oh Nkembo, Oh Nkembo o likolo
    O nse boboto na bato ba lamu
    O nse boboto na bato ba motema bolamu!
    Nkembo, Nkembo, Nkembo, e mu!
    1.
    Tokokomisa yo, tokokembela yo e,
    tokokumbamela yo, tokotondo yo e nza be.
    Nkembo, Nkembo Nkembo e ...
    2.
    Mokonzi nzambe, nkumu wa likolo e, tata e,
    wa boka si bo nso zuna nkembo.
    Nkembo, nkembo, nkembo e ...
    3.
    Moko nzi yezu kristu mwana se moko
    wa nzambe yende mwana wa tata ah, ah, ah nkembo ...
    4.
    Yo moko mononzi, yo mokonzi, yo.
    Moko oleko banso, oh ...
    5.
    Yo moto okolongola masumuma bato,
    mwa mpata yokela biso mawa,
    mwa mpata ondima losambo la biso ...
    6.
    Elongo n'elimo santu
    oh, nkembo na nzambe tata oh, nkembo nkembo na mwana
    oh, nkembo nkembo n'elimo elongo
    Ah,nkembo amen

    Deze gloria wordt in Congo begeleid met handgeklap, geroep en ritmische bewegingen. Vieren van de levende Vader, Zoon en Geest met handen en voeten dus. Deze uitbundigheid lijkt haaks te staan op de levensomstandigheden van het Congolese volk. Toch is het geloof in God voor velen de drijvende kracht om te blijven hopen en geloven in een betere wereld.

    12. Nkosi Sikeleli


    Herkomst: Zuid-Afrika
    Taal: Xhosa
    Nkosi Sikelel'i Afrika
    Maluphakanyisw'uphondo lwayo
    Yizwa imithandazo yethu
    Nkosi sikelela Thina lusapho lwayo
    Woza Moya Sikelela Nkosi sikelela
    Woza Moya Sikelela Nkosi sikelela
    Woza Moya Oyingewele Nkosi sikelela
    Thina lusapho lwayo
    Morena boloke o se boloke
    O fedise dintwa le Matswenyeho
    O se boloke o se boloke
    sechaba sa heso
    sechaba sa Afrika
    O se boloke o se boloke
    O se boloke More o se boloke
    sechaba sa heso
    sechaba sa Afrika
    Makube njalo Makube njalo
    kudekube nguna phakade
    kudekube nguna phakade

    De allereerste versie van dit lied werd gecomponeerd in 1897 door eenchristelijke muzikant uit de Kaapprovincie. Door de jarern heen is het uitgegroeid tot de nationale hymne in verschillende landen uit zuidelijk Afrika, zoals Zimbabwe. Ook in Zuid-Afrika werd het herkend als een lied van het land, totdat het ANC het lied als het ware opnam.

    Sinds de verkiezingen van april 1994 is het officieel uitgeroepen tot de nationale hymne van Zuid-Afrika, naast Die Stem die tot dan toe als enige officiële nationale volkslied bestond.
    Op de inauguratie van Nelson Mandela als eerste president na de apartheid, werd de nieuwe Zuid-Afrikaanse vlag gehesen onder het zingen van die twee liederen. F. W. De Klerk, de vorige president, probeerde aarzelend enkele woorden mee te zingen uit Nkosi Sikeleli Afrika. Mandela zong geen van beide liederen mee. Misschien had hij Nkosis zelf uit volle borst willen meezingen, maar hij kon het niet aan om Die Stem te zingen, dat lied dat zo lang als symbool had gestaan voor al wat de zwarte bevolking zo lang had onderdrukt. Maar Mandela was heel groots toen hij zijn 'eigen' volk, de zwarten, opriep om ook Die Stem van buiten te leren, net zoals zij allen op alle mogelijke manifestaties Nkosis Sikeleli zeer krachtig zongen.

    Het laatste gedeelte van het lied, Makube Njalo, werd ooit spontaan op een politieke meeting toegevoegd. Het mocht een hele tijd niet gezongen worden omwille van de zware politieke betekenis die eraan vast hing: "Laat het voor altijd zo zijn." Het is de symbolische uitdrukking van de strijd voor democratie in Zuid-Afrika.

    13. Maria, Maria


    Herkomst: Brazilië
    Tekst: Fernando Brant & Milton Nascimento
    Muziek: Milton Nascimento
    Arrangement: Tom Van Achte

    Maria, Maria, é um dom,
    Uma certa magía,
    Uma força que nos alerta
    Uma mulher que merece vivir e amar
    como outra qualquer do planeta.
    		 Maria, Maria, is een geschenk
    iets heel bijzonders,
    een krqacht die ons wakker houdt,
    een vrouw die het verdient te leven en te beminnen,
    zoals de andere vrouwen op onze planeet.
    Maria, Maria, é o som,
    E a cor, é o suor,
    É uma dose mais forte, lenta,
    De uma gente que ri quando deve chorar,
    E não vive, apenas aguenta.
    		 Maria, Maria, is de klank,
    de kleur, het zweet,
    het sterkste slokje, geleidelijk aan,
    Zij is alles voor een volk dat lacht als het moet huilen
    dat niet mag leven, maar het toch verdraagt.
    Mas é preciso ter força
    é preciso ter raça
    é preciso ter gana sempre
    Quem traz no corpo uma marca,
    Maria, Maria, mistura a dor e alegria.     		Maar men moet sterk zijn,
    Men moet een stam hebben,
    altijd opnieuw verlangen
    Hij die op zijn huid dat merkteken draagt,
    Maria, mengt gevoelens van vreugde en verdriet.
    Mas é preciso ter manha
    é preciso ter graça
    é preciso ter sonho sempre
    Quem traz na pele essa marca,
    Possui a estranha mania de ter fé na vida.     		Maar men moet slim zijn
    Men moet in de gratie vallen,
    altijd opnieuw blijven dromen,
    Hij die op zijn lichaam dat merkteken draagt,
    bezit een bijzondere manier om in het leven te geloven.

    14. This little light


    Negro spiritual

    This little light of mine
    I'm gonna let it shine
    This little light of mine
    Yes, I'm gonna let it shine
    Let it shine, let it shine, let it shine

    This little that shines is the light of love,
    Lights the darkness from above,
    Shines on you and it shines on me,
    And it shows what de light of love can do.
    I'm gonna shine my light both far and near,
    I'm gonna shine my light bright and clear,
    Where there's a dark corner in this land
    I'm gonna let my little light shine.

    On monday He gave me the gift of love,
    Tuesday peace came from above,
    Wednesday He told me to have more faith,
    And on thursday He brought the gift of grace,
    And then on friday He told me "Watch and pray",
    And then on saturday, what to say,
    On sunday He gave me pow'r divine
    To let my little light shine.

    15. Canon de la Paix


    Tekst: R. Roland
    Muziek: F. Ternal

    Ecoutez,
    Le temps viendra
    Les hommes un jour sauront la vérité
    Le lion s'étendra près de l'agneau
    Et nous foudrons les piques
    Pour des faux
    Et les arbres pour des herses
    La paix sera notre combat
    Faites que ce temps vienne !

    16. Un pueblo que camina


    Vertaling:
    Ref.
    Un pueblo que camina por el mundo Een volk dat door de wereld stapt
    gritando: ven, Señor Roepend: kom, Heer
    Un pueblo que busca en esta vida Een volk dat in dit leven zoekt
    la gran liberación de grote bevrijding
    1.
    Los pobres siempre esperan el amanecer De armen wachten nog altijd op het aanbreken
    de un día más justo y sin opresión. Van een rechtvaardiger dag, zonder verdrukking
    Los pobres hemos puesto la esperanza en Tí Wij armen hebben onze hoop op U gevestigd
    Libertador Bevrijder
    2.
    Salvaste nuestra vida de la esclavitud U hebt ons leven van de slavernij verlost
    Esclaves de la ley, sirviendo en el temor Slaven van de wet, dienend in angst
    Nosotros hemos puesto la esperanza en Tí Wij hebben onze hoop op U gevestigd
    Dios del amor God van de liefde
    3.
    El mundo, por la guerra, sangre sin razón De wereld, door de oorlog, bloed zonder reden
    Familias destrozadas buscan un hogar Uiteengerukte families zoeken een thuis
    El mundo tiene puesta su esperanza en Tí De wereld houdt zijn hoop op U gevestigd
    Dios de la paz God van de vrede

    17. Caminhando


    Geraldo Valdré schreef dit lied op het einde van de woelige jaren '60. Er was toen een militaire dictatuur aan de macht in Brazilië. Met zijn liederen kloeg hij de politieke en sociale situatie aan. Van al die liederen is Caminhando het meest bekende en invloedrijke geweest. Bij het verschijnen van het lied, werd het onmiddellijk verboden door de militaire machthebbers, omwille van de "subversieve woorden, de belediging aan de soldaten en het feit dat het als slogan kan worden gebruikt tijdens studentendemonstraties". De militairen hadden gelijk: het lied groeide uit tot een van de belangrijkste Braziliaanse protestliederen, gezongen tijdens optochten en bijeenkomsten.
    Geraldo Valdré moest Brazilië ontvluchten. In 1973 mocht hij terugkeren op voorwaarde dat hij zich publiekelijk distancieerde van de politieke boodschap van zijn liederen. Dat deed hij, en sindsdien is hij van het politieke toneel verdwenen.
    Dit lied gaf de naam aan ons koor. Toen in 1996 een groepje ex-koorleden van Pati-Pati, het solidariteitskoor van de K.U.Leuven, een nieuw koor oprichtten om te blijven zingen in de geest van Pati-Pati, moest er een naam gezocht worden. Daarbij stootten ze op dit lied dat een Braziliaanse student enkele jaren ervoor in Pati-Pati had aangebracht. De woorden en de muziek deden de rest.

    Tekst: G. Vandré
    Muziek: G. Vandré

    Caminhando e cantando e seguindo a canção
    Somos todos iguais braços dados ou não
    Nas escolas nas ruas, campos, construções
    Caminhando e cantando e seguindo a canção
    		 Met zijn allen zijn we onderweg en zingen ons lied verder
    We haken onze armen in elkaar, want we zijn allen tegelijk
    Op school, op straat, op het veld of op de bouwwerf
    We zijn allen gelijk en zingen hetzelfde lied
    Vem, vamos embora, que esperar não é saber
    Quem sabe faz a hora, não espera a contecer
         		Kom, waarop nog wachten, zoals wie niet weet waarheen
    Wie weet wat er te doen staat, heeft de toekomst in de hand
    Pelos campos há fome em grandes plantações
    Pelas ruas marchando indecisos cordões
    Ainda fazem da flor seu mais forte refrão
    E acreditam nas flores vencendo o canhão
    		 Op het platteland heerst honger op de uitgestrekte velden
    In de stad lopen massa's mensen onzeker rond
    Ze geloven dat er een weg is die over bloemen loopt
    Dat je met bloemen kanonnen kan tegenhouden
    Há soldados armados, amados ou não
    Quase todos perdidos de armas na mão
    Nos quartéis lhes ensinam uma antiga lição
    De morrer pela pátria e vivir sem razão
    		 Overal zie je gewapende soldaten, zelden bemind
    Ze lijken verloren met hun wapens in de hand
    Want in de kazernes leert men een oud gebod
    Sterven voor het vaderland en te leven zonder rede
    Nas escolas, nas ruas, campos, construções
    Somos todos soldados, armados ou não
    Caminhando e cantando e seguindo a canção
    Somos todos iguais braços dados ou ão
    		 Op school, op straat, op het veld en op de bouwwerf
    Gewapend of niet, we zijn allemaal soldaten
    We zijn allen onderweg en zingen ons lied
    We haken onze armen in elkaar, want we zijn allemaal gelijk
    Os amores na mente, as flores no chão
    A certeza na frente, a história na mão
    Caminhando e cantando e seguindo a canção
    Aprendendo e ensinando uma nova lição
    		 Onze geliefden in gedachten, de bloemen op de grond
    We zijn zeker van ons stuk. Met onze geschiedenis in de hand
    Stappen we vastberaden door en zingen ons lied
    We hebben inzicht gekregen en willen dit doorgeven

    18. An Irish Blessing


    Tekst: Ierse traditional
    Muziek: M. James, E. Moore jr.

    May the road rise to meet you.
    May the wind be always at your back.
    May the sun shine warm upon your face,
    The rains fall soft upon your fields
    And until we meet again,
    Until we meet again,
    May God hold you in the palm
    Of His hand...

    Laatste wijziging: 14 mei 2003 door webmaster